سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
87
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
صوم عود مىكند . متن : ( و قال ابنا بابويه و الشيخ في النهاية ) يمرن ( لتسع ) ، و الأول أجود و لكن يشدد للتسع ، و لو أطاق بعض النهار خاصة فعل ، و يتخير بين نية الوجوب و الندب ، لأن الغرض التمرين على فعل الواجب ، ذكره المصنف و غيره ، و إن كان الندب أولى . شرح فارسى : مصنّف ( ره ) مىفرماين : مرحوم صدوقان و شيخ طوسى در كتاب نهايه استحباب تمرين را در نه سالگى دانستهاند . شارح ( ره ) مىفرماين : قول اوّل بهتر از اين قول مىباشد ولى مىتوان گفت در نه سالگى بر طفل سخت بگيرند . مؤلف گويد : شايد وجه اجود بودن قول اوّل دو امر باشد : الف : بيانى است كه مرحوم علّامه در مختلف فرموده و آن اينست كه : روزه اطفال قبل از بلوغ بعنوان تمرين و بمجرّد عادت دادن ايشان است و در محلّش مقرّر است كه تمرين دادن اطفال با بودن طاقت از هفت سالگى به بعد مستحبّ است زيرا تمرين دادن از اينهنگام ايشان را بهتر با عبادات مأنوس مىنمايد و مشاق تكاليف بوجه اسهل از ايشان برداشته مىشود . ب : چنانچه گذشت حكم مزبور در مطلق اطفال است چه صبيان و چه صبيّات و پرواضح است كه در ( 9 ) سالگى در خصوص صبيّات عبادات و تكاليف ديگر واجب مىشود نه مستحب و اساسا در اين سن تمرين در